ENIGMO DE LA EMBLEMO

Ĉiu UK havas certajn grafikajn atributojn, almenaŭ unu, la emblemon. Krom tiu povas esti alia simila – glumarko, poŝtmarko, stampo…

Ofte la emblemo estas desegnita bildo de grava landmarko, konstruaĵo aŭ kultura aŭ natura vidindaĵo en la urbo aŭ lando kie la UK okazas. Kiam oni rigardas la antaŭajn emblemojn oni rimarkas, ke ili estas tre diversaj tra la jaroj. Ĉiu emblemo iamaniere estas identigilo por la aktuala urbo, lando kaj kulturo kaj kelkfoje ankaŭ rilatas al la temo de la UK.

La naskiĝo de nia Lahtia emblemo estis longa procezo, kaj ĉar mi estis unu parto en ĝi, mi volas iomete malfermi kelkajn pensojn rilate al la emblemo, kiu certe ne diras tre multe al homoj kiuj tute ne konas nek la urbon Lahtio nek la landon kaj la kulturon de la lando kiu gastigas la 104-an kongreson. Ĉi tiu artikolo ne estas fina klarigo de ĉiuj simbolaj elementoj en la emblemo, lasu ni al la kongresanoj mem spertojn de la kongresa semajno inspiri al pliaj imagoj.

En la relative malgranda urbo Lahtio ne estas tre multaj videblaj landmarkoj, tamen almenaŭ du vere bone videblaj: la tri famaj skisaltejoj kaj la du radiomastoj, kiuj ankaŭ videblas en la emblemo/glumarko de Esperanto-klubo de Lahtio. Tria landmarko, aŭ eble oni diru akvomarko, nome la lago Vesijärvi, kontraŭe al la aliaj, ne estas konstruita de homoj. Ĉi tiuj tri landmarkoj estis la ĉefaj elirpunktoj dum la planado de nia emblemo. Krome unu, kantele/kantelo, la finna nacia kordinstrumento, ludas gravan rolon, ne nur en la emblemo… Kaj ankaŭ la temo de la UK 2019 (Vivanta naturo, floranta kulturo) multe influis dum la planado. Post skizoj kun pli malpli videblaj skisaltejoj, radiomastoj kaj lagoj, ni tamen finfine venis al multe pli simpligita simbolo en kiu oni povas vidi diversajn, por la 104-a UK karakterizajn elementojn.

Nun ni jam povas rigardi la detalojn. La tri skisaltejoj estas eble al tiuj, kiuj iomete konas la urbon Lahtio, plej facile rekoneblaj kvankam ili reale estas diversgrandaj, tamen ja kvalito ne ĉiam estas same kiel grandeco. La linioj ne simbolas nur spurojn, oni povas vidi ilin kiel radio- aŭ akvo-ondojn, aŭ eĉ nordlumon. Tamen ili ankaŭ memorigas pri la kordoj de la muzikinstrumento kantele / kantelo. La finna vorto kieli signifas lingvon, tamen ankaŭ kordon, kantelo estas do”lingvoinstrumento”, kielisoitin, kvankam fakte kordinstrumento.

Inter la kordoj videblas du flamoj, finne liekki. En la dua nacia lingvo de Finnlando, la sveda, oni parolas pri eldtungor, ”fajrolangoj” kio alproksimigas al lingvoj. Ĉi tiuj du videblaj flamoj estas parto de vico komencanta je indiĝenaj lingvoj, kiel la sameaj, kaj kontinuas kun la lingvoj de novaj enmigrintoj. Tiel la multlingveco de la mondo ankaŭ videblas kaj la verda signo de l’espero brile sin prezentas en ĉi tiu sfero. Tio samtempe donas al la emblemo universalan aspekton.

En la skisaltejoj la ĉefa direkto estas suben, en la emblemo oni povas senti movon ankaŭ supren kaj samtempe ŝanĝon. En la naturo kaj je kreema kulturagado homo trovas harmonion kaj ĝojon por si mem. Iĝu ankaŭ la grandaj idealoj de l’homaro pli ol vortoj kiam individuoj kune penas transiri la barojn kiuj malfaciligas la konkordon inter homoj kaj detruas harmonion inter naturo kaj kulturo.

Börje Eriksson

Aperis unuan fojon en Esperantolehti 4/2018

 

UK – ĉu nur por maljunuloj?

La debato pri la Universalaj Kongresoj de Esperanto kaj tio, ĉu ili entute ofertas ion por junuloj, influas ankaŭ la preparadon de la 104-a UK. Bonŝance nian junularan programon jam antaŭ longe komencis prepari teamo de spertaj junuloj.

La junularan programon en la venonta lahtia UK oni planas detale kaj pripensante. La celo estas, ke la kongreso en Lahtio ofertu programon al ĉiuj esperantistoj – ĉu junaj aŭ maljunaj.

Tiuj kongresanoj, kiuj decidas partopreni la junularan programon dum la lahtia kongreso, havos la eblon konatiĝi kun finnaj kulturo kaj naturo de junulara vidpunkto. (Tamen ni ne difinas ”junulojn” per aĝlimoj – ĉiujn, kiuj sentas sin junaj en unu aŭ alia maniero, oni bonvenigos.)

Do ĉu la kongresoj estas interesaj nur por maljunuloj? Almenaŭ la kongreson en Lahtio oni organizos tiel, ke ĝi ofertos ion por ĉiuj.

Se vi havas ideojn aŭ dezirojn por la junulara programo, kontaktu nin ekzemple per privata mesaĝo en Facebook aŭ Instagram, aŭ skribu komenton sub ĉi tiu teksto!

Kial Lahtio kaj Finnlando?

Post la 103-a Universala Kongreso en la konata turisma urbo Lisbono, Lahtio aperas kiel ŝajne malgranda urbeto en la nordo, sen turismaj vidindaĵoj. Kial kongresi tie?  

Unu el la belecoj de Esperanto estas ke pere de ĝi oni povas facile konatiĝi kun aliaj kulturoj, landoj kaj homoj. Ĉiu Universala Kongreso enhavas pecojn de la kongresurba kulturo, kaj pro tio ĉiu kongreso estas unika. Kvankam plej gravas la internaciaj esperantistaj amikoj, oni kompreneble scivolas pri la angulo de la mondo, kie oni ilin ĉi-foje renkontu.

La 104-a Universala Kongreso okazos en la malgranda nordeŭropa lando Finnlando kaj ties malgranda urbo Lahtio. Malgranda angulo de la mondo, sed kiel ĉiu loko, ankaŭ Lahtio ofertas ion unikan al la kongreso. Tamen eble ne tiajn aferojn, pri kiuj oni plej unue pensus: ne estas muzeoj pri internaciaj famuloj nek grandaj katedraloj. Sed kio, do?

Finnlando longe estis malgranda kaj malriĉa, sed dum la lastaj cent jaroj tio ŝanĝiĝis. En 1917, kiam Finnlando sendependiĝis, Lahtio estis malgranda vilaĝo kun ĉefe lignaj konstruaĵoj. Nuntempe ĉirkaŭ la urbo oni vidas finnan historion, sed finna historio ĝenerale aperas malsimile ol tiu de iuj aliaj landoj. Oni ne havas multajn malnovegajn katedralojn, kastelojn aŭ aliajn pompajn konstruaĵojn. La finnoj estis longe malriĉaj terkulturistoj vivantaj sub la sveda aŭ rusa regado. Oni konstruis nur kelkajn, simplajn kastelojn kaj preĝejojn; la plejparto de la finnoj ja vivis simplan vivon.

Pro tio turistoj ne vagas sur la stratoj de Lahtio spektante unu valoran konstruaĵon post la alia. Tiuj, kiuj vizitas Lahtion, scias, ke la plej gravaj valoraĵoj ne nepre estas en la arkitekturo kaj aliaj homaj kreaĵoj – kvankam ekzemple Sibelius-domo reprezentas bone la simplan, elegantan kaj modernan stilon de nordia arkitekturo, respektata inter multaj fakuloj.

Tamen eĉ pli granda finna valoraĵo estas la pura, netuŝita naturo. La trankvileco dum luma vespero post agrable varmeta somera tago. La luksa ebleco havi puran akvon por trinki kaj puran aeron por spiri eĉ en la mezo de la urbo. La ne timiga sed trankviliga soleco, kiam oni piediras laŭ arbara pado kaj renkontas neniun. Kiam oni haltas, oni aŭdas nenion krom kantadon de birdoj. Kiom ofte oni nuntempe havas eblecon por tiaj spertoj? 

La naturo ĉeestas ĉie en Lahtio kaj ankaŭ en la kongresa temo vivanta naturo, floranta kulturo. Kaj logike tiel: la naturo estas eble la plej granda finna valoraĵo. 

Fotoj: Sofia Bister

Kongresa temo

Hodiaŭ, en la kongreso de Lisbono, ni publikigis nian emblemon kaj la temon de nia kongreso!

La temo de la kongreso estas

Vivanta naturo, floranta kulturo

Kion vi pensas pri la temo kaj emblemo?

Ankaŭ la flago estis donita al Lahtianoj dum la solena fermo de la kongreso en Lisbono.

Foto: VisitLahti/Raija Forsman

Bonvenon al Lahtio!

La finnaj esperantistoj kore bonvenigas ĉiujn al la 104-a Universala Kongreso de Esperanto en Lahtio, Finnlando!

Sur ĉi tiu paĝaro oni trovas bazajn informojn pri la kongreso, kiu okazos la 20an ĝis la 27a de Julio 2019. Pli detalajn informojn oni aldonos iom post iom, kiam la kongreso proksimiĝos. Ĉu vi neniam aŭdis pri Lahtio? Lernu pri la ĉarma urbeto ĉi tie!

Sekvu nin en sociaj retejoj kaj skribu viajn pensojn kaj demandojn uzante #Lahtio2019

Oficiala Facebook-paĝo

Twitter: @Lahtio2019

Instagram: @uk2019lahtio

Esperanto en la regiono de Lahti

Foto: Sofia Bister